„Við megum ekki hætta að nota heilann“
Hvaða áhrif mun gervigreind hafa á menntakerfið, opinbera þjónustu og framtíð Íslands? Um það ræddi Viðar Pétur Styrkársson við Gísla Ragnar Guðmundsson í Advania hlaðvarpinu Tæknital.
Gísli er verkefnastjóri hjá Almannarómi og fulltrúi Íslands í New Nordics AI, nýrri samnorrænni gervigreindarmiðstöð. Í viðtalinu fer Gísli yfir fjölbreyttan starfsferil sem hefur leitt hann frá Ástralíu, Þýskalandi og Kína yfir í stefnumótun íslenskra stjórnvalda í gervigreindarmálum og síðar til starfa hjá KPMG og Almannarómi. Hann segir reynsluna erlendis hafa kennt sér mikilvægi þess að skoða áskoranir frá mismunandi sjónarhornum.
„Það er ekki alltaf bara eitthvað eitt ákveðið svar sem er rétt fyrir alla.“
Ísland geti orðið leiðandi í hagnýtingu
Að mati Gísla ætti Ísland ekki að reyna að keppa við stórveldi eins og Bandaríkin eða Kína í þróun gervigreindar. Tækifærið liggi frekar í hraðri og markvissri hagnýtingu tækninnar.
„Ég held að við á Íslandi ættum bara svolítið að vera að reyna að fókusa á það að vera svona best í heimi í hagnýtingu.“
Hann bendir á að litlar þjóðir á borð við Eistland, Singapúr og Úkraínu hafi sýnt fram á að stærð sé ekki endilega hindrun þegar kemur að nýsköpun og innleiðingu nýrrar tækni.
Gervigreind í skólastofunni
Sérstakur áhugi Gísla beinist að áhrifum gervigreindar á nám og kennslu. Hann vinnur meðal annars með menntayfirvöldum að því að skoða hvernig megi innleiða tæknina á ábyrgan hátt í íslenskt menntakerfi. Að hans mati er megináskorunin ekki hvort nemendur muni nota gervigreind heldur hvernig þeir nota hana.
„Ég vill ekki vera að setja öll dæmin hérna inn í ChatGPT og fá út svarið. Ég þarf svolítið að reyna að fókusa á að tryggja það að ég sé að læra eitthvað.“
Hann varar við því að nemendur missi af mikilvægum hluta námsferlisins ef tæknin er notuð eingöngu til að sækja svör.
„Lærdómurinn á sér stað í ströglinu við að finna svarið.“
Í stað þess að nota gervigreind sem svaravél telur hann að nýta eigi hana eins og góðan kennara sem leiðir nemandann áfram með spurningum og vísbendingum.
Mannlegi þátturinn enn mikilvægari
Þrátt fyrir hraðar framfarir í gervigreind trúir Gísli ekki á framtíð þar sem kennarar eða mannleg samskipti hverfa úr menntakerfinu.
„Ég held að sá mannlegi þáttur muni alltaf vera til staðar, og bara enn mikilvægari ef eitthvað er í framtíðinni.“
Hann bendir jafnframt á að fyrirtæki á borð við Anthropic séu farin að leggja meiri áherslu á tilfinningagreind og mannlega færni við ráðningar.
Björt framtíðarsýn
Í þættinum fara Viðar og Gísli yfir mögulegar sviðsmyndir framtíðarinnar. Þó umræðan um sjálfendurbætandi gervigreind og sjálfvirknivæðingu starfa sé oft á tíðum dökk, velur Gísli að horfa til þeirra tækifæra sem tæknin skapar.
Hann sér fyrir sér samfélag þar sem gervigreind tekur yfir leiðinleg og tímafrek verkefni, en fólk nýtir frelsið til að skapa, læra og leysa raunveruleg samfélagsleg vandamál.
„Það væri svo geggjað að geta nýtt þann heila kraft í að leysa einhver svona samfélagsleg vandamál.“